No pasado Consello Nacional do día 10 de setembro o Encontro Irmandiño achegou ao BNG unha proposta parcial de Programa nos aspectos relativos ás estratexias necesarias nunha política económica a favor das clases sociais desposuídas pola crise provocada pola especulación do capital financeiro.

Pedímoslle ao BNG un programa de corte “rupturista” e valente.

Os graves atentados contra os dereitos democráticos e o cativo estado de benestar conseguido en décadas de loitas cívicas estanse indo polo vertedoiro da submisión á ditadura financeira en poucos meses.

Para frear esta sangría e mobilizar á cidadanía na defensa dos seus intereses e dos colectivos de Galiza é preciso falar claro e propoñer accións políticas e programáticas para estas elección do 20-N que apunten directamente ao cerne dos problemas e non a fenómenos de acompañamento.

Quen non vai estar de acordo por exemplo en facer unha “Auditoría da débeda pública e recuperación do aportado para salvar aos banqueiros.”? ou de facer unha “Regulación. Imposición/taxación e control estritos dos mercados, intermediarios e fluxos financeiros e movementos de capitais, con especial rigor no tocante ás operacións especulativas.”?

Texto completo da nosa Proposta

Proposta do Encontro Irmandiño para o programa das xerais de 2011 do Bloque Nacionalista Galego.

Galiza 15/09/11

Como xa comentamos no Consello Nacional último do día 10/09/11, é preciso ir ao fondo do que está a pasar e dicir claramente á cidadanía que non queda outra que esixir un proceso constituínte autenticamente democrático para nós e as outras nacións do Estado porque o PP e PSOE ao constitucionalizar a ditadura neoliberal, veñen de romper o consenso constitucional -dos que participaron nel evidentemente-, pero abren unha situación política que permite poñer un valor as posicións rupturistas dos que non participáramos del como é o caso do nacionalismo galego.

Valen todas as propostas das liñas básicas para o programa electoral, ás que so engadiríamos como explicación o que xa dixo o BNG hai perto de 20 anos sobre o Tratado de Maastricht, os acordos da IX Asemblea Nacional respecto do neoliberalismo e a mundialización, a soberanía alimentar por suposto, dicindo o que todas e todos sabemos e que a cidadanía está a sufrir como retallos sociais, paro e exclusión das graves decisións que se están a tomar polo poder sobre o seu futuro.

Hai que falar do modelo de estado dende unha posición republicana e soberanista galega; Estado social de dereito e economía social de mercado; democracia participativa e control democrático do poder; da sustentabilidade socio-ambiental; a Europa social dos pobos e tamén da introdución na Constitución da neutralidade activa do Estado.

Hai que falar na nosa opinión de 'CREBA DEMOCRÁTICA' e propoñer avanzar con garantías efectivas nos dereitos da cidadanía e do carácter público de bens e servizos básicos.

Propoñemos a inclusión de argumentos como os citados e ao inicio nun preámbulo de liñas estratéxicas básicas as que seguen, debidamente matizado e explicado, pero con contundencia de:

1. Democratización da empresa: participación dos traballadores na dirección e xestión.

2. Auditoría da débeda pública e recuperación do aportado para salvar aos banqueiros.

3. Reversión ao dominio e xestión públicos das concesión feitas ao sector privado de infraestruturas, recursos, bens e servizos de interese público e /ou común.

4. Reconversión en públicas de corporacións e empresas privatizadas.

5. Regulación. Imposición/taxación e control estritos dos mercados, intermediarios e fluxos financeiros e movementos de capitais, con especial rigor no tocante ás operacións especulativas.

6. "Reforma tributaria para restablecer unha fiscalidade progresiva, nomeadamente sobre os tramos elevados de ingresos e patrimonios privados, a prol dunha indispensábel política redistributiva de benestar social"

7. Reconstitución do sector financeiro público e reversión das caixas de aforro á súa natureza orixinaria de entidades non capitalistas privadas.

8. Derrogación das sucesivas 'reformas' laborais, e establecemento e fortalecemento, tanto na función pública canto no sector privado, dos marcos normativos reguladores do mercado laboral e dos réximes salariais a prol dos dereitos e garantías económicas e sociais na igualdade de xéneros e idades, a estabilidade e seguridade no emprego, a redución da xornada laboral, a cobertura do paro e das xubilacións, e a participación equitativa da forza de traballo no valor engadido e incrementos da produtividade.

9. Soberanía alimentaria e enerxética.

10. Políticas de defensa do campesiñado, revitalización das explotacións agrarias non capitalistas, recuperación e desenvolvemento sustentábel da economía e os ecosistemas agrarios, ordenación do territorio e fixación de poboación no medio rural a prol do seu desenvolvemento integral e do equilibrio demográfico, sectorial e territorial.

11. Políticas análogas ás do punto anterior para o mundo mariñeiro e a beiramar.

12. Políticas de promoción e equidade económica, fiscal e social para as formas de traballo autónomo e pequenas empresas, con fincapé nas formas cooperativas e de economía social.

13. Ordenación do sector comercial a prol da revitalización racionalizada do pequeno comercio fronte ao grande capital comercial e coa necesaria reforma do marco normativo dos arrendamentos e alugueres de locais comerciais.